องค์การอนามัยโลกจัดทำรายชื่อ "โรคอุบัติใหม่สำคัญ" ที่อาจก่อให้เกิดภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุข และปัจจุบันยังไม่มีมาตรการป้องกันหรือการรักษาที่เพียงพอ ตอนนี้มี 9 โรค ซึ่งส่วนใหญ่เป็นโรคติดเชื้อไวรัส
.
1. โควิด-19

2. ไข้เลือดออกไครเมีย-คองโก
3. โรคไวรัสอีโบลาและโรคไวรัสมาร์บวร์ก
4. ไข้ลาสซา
.
5. ไวรัสโคโรนากลุ่มอาการทางเดินหายใจตะวันออกกลาง (MERS-CoV) และโรคทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง (SARS)
6. โรคนิปาห์และเฮนิปาไวรัส
7. ไข้ Rift Valley
8. โรคซิก้า
9. โรค X (สำหรับเชื้อโรคที่ไม่รู้จักซึ่งอาจทำให้เกิดการระบาดในอนาคต) 

โดยประเทศไทยถือว่ามีความเสี่ยงของโรคติดต่ออุบัติใหม่ 3 กลุ่ม คือ

1. โรคติดต่ออุบัติใหม่ หรืออุบัติซ้ำที่เกิดขึ้นแล้วในประเทศไทย เช่น ไข้หวัดนก ไข้หวัดใหญ่ โรคติดเชื้อไวรัสซิกา คอตีบ ไอกรน
2. โรคติดต่ออุบัติใหม่ที่อาจแพร่มาจากต่างประเทศ เช่น อีโบลา เมอร์ส ไข้เหลือง รวมถึงโรคที่ติดมาจากสัตว์ เช่น ฝีดาษลิง
3. โรคติดต่ออุบัติใหม่ที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต เช่น โรคที่เกิดจากการกลายพันธุ์ของไข้หวัดใหญ่ ไข้หวัดนก และโรคที่เกิดจากเชื้อดื้อยาชนิดใหม่

ดังนั้น การเตรียมความพร้อมสำหรับโรคติดต่ออุบัติใหม่ มีความจำเป็นอย่างยิ่ง

ในปี พ.ศ. 2559 กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุขได้กำหนดแผนยุทธศาสตร์เตรียมความพร้อม ป้องกัน และแก้ไขปัญหาโรคติดต่ออุบัติใหม่แห่งชาติ (พ.ศ. 2560 – 2564) ประกอบด้วย 6 ยุทธศาสตร์ ดังนี้

1. การพัฒนาระบบเตรียมความพร้อมสำหรับภัยพิบัติฉุกเฉินด้านสาธารณสุข
2. การพัฒนาระบบเฝ้าระวัง ป้องกัน รักษาและควบคุมโรคติดต่ออุบัติใหม่ภายใต้แนวคิดสุขภาพหนึ่งเดียว
3. การพัฒนาระบบการสื่อสารความเสี่ยงและประชาสัมพันธ์โรคติดต่ออุบัติใหม่
4. การเสริมสร้างความเข้มแข็งด้านความร่วมมือระหว่างประเทศ
5. การเสริมสร้างการมีส่วนร่วมจากภาคประชาสังคม และภาคเอกชนในการป้องกันควบคุมโรคติดต่ออุบัติใหม่
6. การส่งเสริมการจัดการความรู้ การวิจัยและพัฒนา